آغاز پروازهای توریستی فضایی از ۲۰۱۳
|
|
۰۴:۲۱
(جمعه ۱۸ شهریور ۱۳۹۰)
|
|
اخبار مرتبط
|
|
|
|
|
|
|
|
نسخه چاپی
|
|
|
مهر - ساخت پایگاه فضایی تجاری آمریکا در نیومکزیکو با هزینهای برابر ۲۰۹ میلیون دلار، سرانجام با تاخیری ۹ ماهه رو به تکمیل گذاشته و بیش از ۹۰ درصد از آن به پایان رسیدهاست.
به گزارش خبرگزاری مهر، باند فرود ۳٫۲ کیلومتری این پایگاه برای پرواز فضاپیماها آمادهاست و مهندسان عمران در حال انجام کارهای نهایی در این پایانه فضایی هستند. پایگاه فضایی ۷٫۲ کیلومتر مربعی در نیومکزیکو جایگاه اصلی شرکت «ویرجین گالکتیک» است شرکتی که تلاش
دارد فضاپیماهای تجاری را هرچه سریعتر برای آغاز صنعت توریسم فضایی تکمیل و فعال کند.
این پایگاه در کنار باند ۳ کیلومتری که برای پرواز و فرود فضاپیماهای توریستی ایجاد شده، از معماری عجیبی که به معماری به کار گرفته شده در فیلمهای علمی تخیلی شباهت دارد برخوردار بوده و مرکز عملیات آن دارای سقفی گنبد مانند است.
تنها چند ماه دیگر تا پایان این عملیات باقی ماندهاست و انتظار میرود تا پایان سال جاری ساخت پایگاه فضایی به پایان رسیده باشد تا برای پروازهای فضاپیماهای توریستی شرکت ویرجین که قرار است از سال ۲۰۱۳ پروازهای خود را آغاز کنند، آماده باشد.
بر اساس گزارش وال استریت، با این همه چالش اصلی این پروژه که بودجه آن به شمار میرود هنوز پابرجا است زیرا مقامات نیومکزیکو مدتی پس از آغاز به کار این پروژه بودجه مرتبط با آن را به نیم رساندند. فاز دوم این پروژه اکنون آغاز شده و شامل تکمیل سکوی عمودی پرتاب، تکمیل
دو مرکز مسکونی در اطراف پایگاه و یک مرکز در خود پایگاه خواهد بود.
آغاز فصلی از توریسم فضایی در بیابانی در مکزیک
پروژه پایگاه تجاری فضایی آمریکا در اواخر ماه ژوئن سال ۲۰۰۹ آغاز شد. بر اساس برنامه پروژه این پایگاه پس از گذشت ۱۸ ماه تکمیل شده و هزینهای برابر ۲۰۰ میلیون دلار برای آن محاسبه شده بود. این پایگاه فضایی با هدف فعالیت در صنعت توریسم فضایی و دیگر عرصههای تجاری
مرتبط با فضا ساخته شده و به منظور میزبانی از توریستهای فضایی بیشماری برپا شد.
به گفته استیو لاندین مدیر اجرایی این پروژه آینده و دوره عصری جدید از فعالیتهای فضایی در این مکان در حال شکل گیری است. ساخت این پایگاه تنها به منظور ارسال فضانوردان خصوصی به فضا نیست بلکه ارائه طب جدید، انرژی خورشیدی در فضا و بسیاری دیگر از فواید علمی را میتوان
در این پایگاه به دست آورد.
رقابت برای پیشگامی در توریسم فضایی
«ویرجین گالکتیک» پروژهای بزرگ و رویایی است که در پی موفقیتهایی که تا کنون در زمینه به پرواز درآوردن فضاپیماهای توریستی و ساخت پایگاه فضایی توریستی خود به دست آورده، به هدف رویایی خود تا اندازه زیادی نزدیک شدهاست. گروه ویرجین به رهبری «ریچارد برنسون» در نظر
دارد در کنار انجام پروازهای توریستی مداری، امکان اجرای ماموریتهای علمی در مدار زمین را نیز به وجود آورد و حتی پرتابهای مداری ماهوارههای کوچک را به عهده بگیرد. از دیگر اهداف بلند پروازانه این گروه و پروژه اش زمینه سازی برای ممکن شدن سفرهای فضایی از مبدایی
در مدار زمین است.
در حال حاضر شرکتهای متعددی در جهان وجود دارند که با پشتیبانی سازمانهای بزرگی از قبیل ناسا در تلاشند تا برنامههای خود را برای عملی شدن توریسم فضایی و ساخت فضاپیماهایی برای اجرای ماموریتهای فضایی در بخش خصوصی عملی کنند، پروژه SpaceX یکی دیگر از برنامههایی است
که تمرکز اصلی آن طراحی فضاپیماهای توریستی و تجاری است.
«فضاپیمای دو» و «شوالیه سفید»
فضاپیماهای در دست ساخت در این پروژه باید در ازای ۲۰۰ هزار دلاری که برای هر جایگاه دریافت میکنند، ایمن و راحت باشند. فضاپیماهای نسل جدید در دست ساخت در پروژه ویرجین ۶ سرنشینه هستند و توسط دو خلبان هدایت میشوند. ارتفاع پرواز برای این فضاپیماها ۲۱ هزار متر از
اتمسفر زمین خواهد بود، ارتفاعی که برای تجربه بی وزنی و مشاهده سیاره زمین از بالا کافی خواهد بود.
فضاپیمای مورد تمرکز در پروژه ویرجین «فضاپیمای دو» نام دارد که تا کنون توانسته پروازهای آزمایشی موفقیت آمیزی انجام دهد. این فضاپیما در ابتدا تا ارتفاع ۱۶ کیلومتری توسط یک هواپیما که «شوالیه سفید» نام دارد بالابرده شده و سپس در آن ارتفاع فضاپیما از شوالیه جدا
شده و به مسیر خود ادامه خواهد داد.
اولین پرواز آزمایشی این فضاپیما در ماه جولای سال گذشته و بر فراز صحرای موژاوه با موفقیت به پایان رسید. در واقع تا پیش از پایان یافتن ۱۸ ماه پروژه ویرجین قرار است آزمایشهای متعددی بر روی این فضاپیما انجام بگیرد. این فضاپیما نسخهای تکمیل شده از طرح برنده رقابت
X Prize انوشه انصاری، اولین توریست فضایی زن در جهان، به شمار میرود، این فضاپیما نقلیهای سبک وزن و ساخته شده از مواد ترکیبی کربنی بود. «فضاپیمای یک» که طرح آن توسط X Prize ارائه شده بود اولین فضاپیمای شخصی جهان به شمار میرود که موفق به انجام پروازهای مرتفع
شدهاست.
با این همه «فضاپیمای دو» نسخهای بزرگتر از «فضاپیمای یک» است که ابعادی دو برابر از آن داشته و طول آن ۱۸ متر است. همچنین بر خلاف SS۱ دارای دو خلبان بوده و ۶ مسافر را به همراه خود به فضا خواهد برد.
تنها ایده توریسم فضایی به اندازهای موفقیت آمیز بودهاست که تا کنون در حدود ۴۰۰ نفر برای حضور در یکی از پروازهای فضاپیمای دو ثبت نام کردهاند، تا با پرداخت ۲۰۰ هزار دلار ۶ دقیقه معلق ماندن در فضا را در سفری که از ابتدا تا انتهای آن دو ساعت به طول خواهد انجامید،
تجربه کنند.
|